قرابت هر يك مانع باشد از قضاى حقّ ديگرى ، پس مقدّم دارد و حقّ قرابت ابوين دينى خود را بر حقّ قرابت ابوين نسبى خود ، خداى عزّوجلّ در روز قيامت مىفرمايد به نحوى كه : اين بنده مقدّم داشت ابوين دينى خود را ، پس مقدّم داريد او را بسوى جنان من ، پس زياده مىشود فوق آنچه آماده شده بود از براى او از درجات هزار هزار چندين مرتبه مثل او . و فرمود حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام ، در حالى كه به آن حضرت عرض نمودند كه فلان كس بود از براى او هزار درهم ، و نزد او آوردند و نمودند دو متاع را كه ارادهء خريدن هر دو داشت ، و سرمايهء او گنجايش خريدن هر دو نداشت ، پس گفت كه : كدام يك از اين دو متاع انفع باشد از براى من ، پس گفتند مر او را كه : اين متاع زيادتى ربحش بر آن متاع به هزار چندان ، آن حضرت فرمودند : آيا چنين نيست كه لازم است در اين صورت آن مرد را بنابر مقتضاى عقل خود كه اختيار نمايد افضل را ، گفتند : بلى ، . آن حضرت فرمودند : پس چنين است اختيار نمودن قرابت ابوين دينى تو ، يعنى محمّد و على عليهما السلام كه ثواب اين افضل است به اكثر از آن از جهت آن كه فضل آن بر قدر فضل محمّد و على عليهما السلام است بر ابوين نسبى او . و گفته شد به حضرت امام رضا عليه السلام كه : آيا خبر ندهم تو را به زيان كرده‌اى كه از نفع دور باشد ؟ آن حضرت فرمودند كه : آن كس كيست ؟ به آن حضرت عرض نمودند كه : فلان كس فروخته است دنانير خود را به دراهم چندى كه بعوض گرفته است ، پس بر گشته است مال از او از ده هزار اشرفى به ده هزار درهم ، كه هر درهمى شصت و سه دينار عجمى است . آن حضرت فرمودند كه : به من بگوئيد كه اگر اين مرد ده هزار اشرفى خود را به هزار درهم فروخته بود آيا نه چنين بود كه تخلّف نمودن از نفع و حسرت او اعظم از اين بود ؟ گفتند : بلى . آن حضرت فرمودند كه : به من بگوئيد اگر اين مرد هزار كوه از طلا مىداشت ، و به هزار حبّهء نارواى بد مىفروخت ، آيا نه چنبن بود كه تخلّف نفع او عظيم‌تر و حسرت او اعظم از اين خواهد بود ؟ گفتند : بلى .